Charakterystyka uzależnienia od hazardu

jak radzić sobie z hazardemDla uzależnienia od hazardu niemal zawsze charakterystyczne są dość niewinne początki, osoba, która daje się złapać w sidła nałogu niemal zawsze obiecuje sobie bowiem, że zdecyduje się na jedną tylko próbę. Niewinny jest zresztą również drugi raz i dopiero z pewnym opóźnieniem możemy odkryć, że mamy do czynienia z ciągiem, nad którym nie da się zapanować. Hazardzista przez cały czas myśli zresztą o tym, że sytuacja nie jest wcale taka zła, a mechanizmy, które rządzą hazardem słusznie kojarzą się z tymi, które są charakterystyczne dla osób uzależnionych od alkoholu. Gdy mówimy o podstawach hazardu nie możemy zresztą nie zwrócić uwagi na to, że bardzo często zaczyna się on od praktycznych potrzeb. Osoba, która zmaga się z nałogiem myśli przecież o poprawie sytuacji materialnej i zdobyciu pieniędzy.

Bywa i tak, że za hazardem stoi też potrzeba podwyższenia poziomu adrenaliny. O szczególnym zagrożeniu mówi się na ogół w odniesieniu do gier ogólnodostępnych takich, jak choćby audiotele. Charakterystyczne są dla nich banalnie proste pytania, na które odpowiedź zna każdy, pytania te utwierdzają bowiem, że każdy ma szansę na wygraną. Nietrudno jednak domyślić się, że z rzeczywistą wygraną mamy do czynienia naprawdę rzadko. Przegrana zdarza się o wiele częściej prowadząc nie do zysków, ale do rosnących długów. Dość często zdarza się, że hazardziści przegrywają wszystkie oszczędności, okazuje się przy tym, że przykłady osób, którym udało się odegrać są co najwyżej nieliczne.

zyski z hazarduCo więcej, hazard, podobnie, jak alkoholizm, doprowadza do cierpienia całej rodziny. Na szczęście, dziś możemy dość łatwo określić, jaki jest poziom zagrożenia hazardem, zwraca się bowiem uwagę na konieczność wystąpienia określonych symptomów choroby. Wśród nich na pierwszy plan wysuwa się pojawienie się przynajmniej dwóch epizodów w ciągu minionego roku, kontynuowanie hazardu pomimo tego, że nie przynosi on zysku, a także intensywne pragnienie gry, którego nie można opanować odwołując się do siły woli. Osoby uzależnione od hazardu są też zazwyczaj pochłonięte tak wyobrażeniami, jak i myśleniem, które dotyczy gry i tych okoliczności, które jej towarzyszą. Leczenie uzależnienia od hazardu jest możliwe, w pierwszej kolejności jednak sam hazardzista musi zdawać sobie sprawę z tego, że jest chory. Dopóki to nie nastąpi, do dalszej gry będzie motywowała każda, nawet najmniejsza wygrana. Pomocna nie jest również przegrana, ta bowiem obniża poczucie własnej wartości i wzbudza chęć odegrania się. Zadanie jest tym trudniejsze, że osoby uzależnione nie chcą zaakceptować rzeczywistości.